Ο Mr. Predator, o «Νίξον του Μαξίμου» και οι – κατόπιν εορτής – «κεραυνοί Σαμαρά»

Έξι χρόνια μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών ανοίγουν στόματα εντός και εκτός Νέας Δημοκρατίας

 

Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής 

Και ξαφνικά την περασμένη Πέμπτη, «Κεραυνοί Σαμαρά: Συνώνυμο της διαφθοράς η κυβέρνηση Μητσοτάκη - Ερευνήσατε γιατί με παρακολουθούσαν;», διαβάζουμε στους τίτλους ειδήσεων. Και παρακάτω, «Σκληρή γλώσσα του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά από το βήμα της Βουλής κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη, με αιχμές για τη δίκη των Τεμπών, το σκάνδαλο υποκλοπών και τις δικογραφίες ΟΠΕΚΕΠΕ που έχουν προκαλέσει πολιτικό σεισμό»…

Κατόπιν εορτής, σκέφτομαι… Ιδίως όσον αφορά το ερώτημά του,    «Ερευνήσατε γιατί με παρακολουθούσαν;»: Ποιοι να ερευνήσουν, αγαπητέ μου, την παρακολούθησή σας και τους λόγους για τους οποίους σας παρακολουθούσαν; Το «συνώνυμο της διαφθοράς» – η Κυβέρνηση Μητσοτάκη; Οι παρακολουθούντες, δηλαδή; Πότε να την ερευνήσουν; Τώρα, τέσσερα χρόνια μετά την αποκάλυψη του φοβερού σκανδάλου της ύπαρξης και λειτουργίας κυβερνητικού δικτύου πολιτικών παρακολουθήσεων; Και γιατί να το κάνουν – γιατί να συμβεί ακριβέστερα – αφού ουδέποτε υποβάλατε μήνυση εναντίον των εμπλεκομένων στο κυβερνητικό δίκτυο παρακολουθήσεων (ανεξαρτήτως, βεβαίως, πολιτικών αξιωμάτων) και ουδέποτε ζητήσατε την άρση της ασυλίας τους;

Κατόπιν εορτής ήταν, βέβαια, και η προ μηνός – μετά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για το Predator – δημόσια δήλωση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, κ. Ανδρουλάκη: «Η δικαιοσύνη επιβεβαίωσε πως η παρακολούθησή μου δεν ήταν “ένα λάθος”, αλλά ένας οργανωμένος μηχανισμός». Και κυρίως το συγκαλυπτικό  συμφραζόμενό της, «υπάρχει πλέον απόδειξη πως το παρακράτος που έστησε το σύστημα Μαξίμου είναι πραγματικό, τρομακτικό, αλλά όχι ανίκητο». Αφού «το σύστημα Μαξίμου που έστησε το παρακράτος  των παρακολουθήσεων», αλλά και της πολιτικής ρεμούλας και της κλεπτοκρατίας, δεν είναι παρά το κατά Σαμαρά «συνώνυμο της διαφθοράς»: η κυβέρνηση Μητσοτάκη, δηλαδή. Και αυτό είναι κοινός – αλλά, εν πολλοίς, ανομολόγητος – τόπος στους παροικούντες την κοινοβουλευτική  Ιερουσαλήμ…

 Ωστόσο, οι… «κεραυνοί Σαμαρά», αλλά και η προηγηθείσα αυτών – δεδηλωμένη με τη φράση «Πανικόβλητος από τις ευθείες απειλές του Ταλ Ντίλιαν, ο “Νίξον του Μαξίμου” δραπετεύει» – οργή του ΠΑΣΟΚ, μετά την αναβολή της προ ημερησίας συζήτησης στη Βουλή για τις υποκλοπές, δείχνει ότι – έστω κατόπιν εορτής – κάτι αλλάζει όσον αφορά τον εν λόγω κοινό… ανομολόγητο κοινοβουλευτικό τόπο: «Η ομερτά των υποκλοπών τελείωσε, τουλάχιστον ως έναν βαθμό, τα στόματα ανοίγουν και οι αποκαλύψεις γύρω από το μεγαλύτερο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης παίρνουν μορφή χιονοστιβάδας, που απειλεί ευθέως τον ίδιο τον πρωθυπουργό», όπως γράφει η μόνη αξιόπιστη στο χώρο της συντηρητικής παράταξης εφημερίδα «Δημοκρατία», συνεχίζοντας ως εξής:

 «Ενώ ο Mr. Predator βάζει στο στόχαστρο τον κ. Μητσοτάκη, απειλώντας τον ότι θα έχει την τύχη του Νίξον, η διαχείριση των «γαλάζιων» θυμάτων των παρακολουθήσεων αποτελεί το έτερο μεγάλο κεφάλαιο που καλείται να διαχειριστεί το Μαξίμου. Οι φήμες πως ορισμένα από τα θύματα αυτά -μη πολιτικά πρόσωπα- είναι έτοιμα για μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου έχουν φουντώσει και για ορισμένους είναι θέμα χρόνου να γίνουν και πράξη. Το μεγάλο ερώτημα, ωστόσο, έχει να κάνει με τους «γαλάζιους» υπουργούς που είδαν το παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό να κάνει φύλλο και φτερό τη ζωή τους. Τα ονόματα, άλλωστε, των υπουργών που έπεσαν θύμα των υποκλοπών είναι πολλά: Άδωνις Γεωργιάδης, Κωστής Χατζηδάκης, Γιώργος Γεραπετρίτης, Νίκος Δένδιας, Άκης Σκέρτσος, Νίκη Κεραμέως, Γιώργος Μυλωνάκης, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Μάκης Βορίδης, αλλά και πολλοί άλλοι»...

Λοιπόν, που λέτε, πράγματι ο «Νίξον του Μαξίμου» (σ. σ: συσχέτιση του αρχιτέκτονα του δικτύου υποκλοπών Μητσοτάκη με τον αρχιτέκτονα του Watergate Νίξον) απέφυγε πανικόβλητος την «προ ημερησίας» συζήτηση για τις υποκλοπές μετά τις ευθείες απειλές του… αθυρόστομου πια, Mr. Predator. Και πράγματι, όπως γράφει η »Δημοκρατία», «Τα προληπτικά χτυπήματα του Ταλ Ντίλιαν, αλλά και η αφωνία του Μαξίμου, συνθέτουν μια εικόνα κατάρρευσης και η δρομολογούμενη σύγκρουση μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Ταλ Ντίλιαν είναι ενδεχόμενο να καθορίσει τις εξελίξεις το αμέσως επόμενο διάστημα»… Σε συνδυασμό με τις συντριπτικές για την κυβέρνηση ευρωδικαστικές εξελίξεις στο μέγα σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, καθώς και με τις αντίστοιχα επιβαρυντικές παραδικαστικές εξελίξεις στο εγκληματικό σκάνδαλο των Τεμπών, προσθέτω εγώ.   

Και βέβαια, κατόπιν εορτής… Έξι χρόνια μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών, τρία χρόνια μετά το έγκλημα των Τεμπών, ένα χρόνο μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ: «Δεν είναι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, το έγκλημα των Τεμπών και το σκάνδαλο των υποκλοπών, είναι ο Μητσοτάκης, ηλίθιε!», έγραφα έναν χρόνο πριν. «Ο κόσμος υποφέρει και… πεινά, Ελλάδα κι Έλληνες πνιγόμαστε στα βάθη της ευρωπαϊκής ανέχειας και της πολιτικής διαφθοράς, κι ο αυτουργός του πνιγμού μας, κ. Μητσοτάκης – εκείνος που μεθοδικά τον σχεδίασε, τον… νομοθέτησε και κυνικά, σχεδόν μαφιόζικα, τον εκτελεί – μένει  εκτός: Στον αφρό!..  Με πλήρη πολιτική, δικαστική και δημοσιογραφική κάλυψη, αλώβητος και άμωμος, να σχεδιάζει το περαιτέρω… πολιτικό του μέλλον, δηλώνοντας αδιάντροπα: «Στις επόμενες εκλογές θα επιδιώξω και πάλι αυτοδυναμία»!.. Άδικο είχα;   

Ο… «gamer» Τράμπ, ο κρυφοτραμπιστής Μητσοτάκης και οι ψυχάκηδες του MAGA

Ο Φάρατζ, ο Όρμπαν και οι άλλοι ευρωπαίοι ηγέτες που διεκδικούν κρυφίως την πατρωνία του προέδρου των ΗΠΑ

 

Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής

Ανήμερα της 25^ης Μαρτίου 2025, τις ώρες που τα μαχητικά αεροσκάφη έκαναν σβούρες στον ουρανό της Αθήνας τιμώντας … την «Εθνική Παλιγγενεσία του 1821», ο στρατός του Ιράν χλεύαζε τους ισχυρισμούς του Ντόναλντ Τράμπ για συνομιλίες κατάπαυσης του πυρός εκτοξεύοντας πυραύλους εναντίον του Ισραήλ και των αμερικανικών δυνάμεων σε βάσεις στο Κουβέιτ, της Ιορδανίας και του Μπαχρέιν. Τις ίδιες ώρες, ο «ψυχάκιας» Αμερικανός πρόεδρος επέμενε ότι το Ιράν επιθυμεί «τόσο απεγνωσμένα» τη συμφωνία, και ταυτόχρονα δήλωνε ότι «οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να στείλουν στρατιώτες στη Μέση Ανατολή»!..

Που πάει ο κόσμος μ’ αυτόν τον ιστορικά πρωτοφανή, ανόητο, απρόκλητο, καταστροφικό και αυτοκαταστροφικό πόλεμο; Που το πάνε οι ΗΠΑ, τι τρέχει με τον «πορτοκαλί Πρόεδρο»  τι λένε οι εκατοντάδες  φανατικοί  Τραμπιστές, επιτελικοί ακόλουθοί του: «Είμαστε εδώ και απλώς φτιάχνουμε αστεία memes, φίλε», δήλωνε προχθές ένας ανώτερος αξιωματούχος του Λευκού Οίκου στο Politico: «Υπάρχει ένας παράγοντας ψυχαγωγίας σε αυτό που κάνουμε», έλεγε. Και ήταν σαν να λέει ότι ο πόλεμος αυτός δεν αφορά τον θάνατο, την καταστροφή, τις καταστροφικές οικονομικές και γεωπολιτικές επιπτώσεις, αλλά την άθληση, το σκορ, τη γροθιά. Και ότι ο Ντόναλντ Τραμπ και οι ακόλουθοι της βάσης του στο MAGA είναι σαν μεσήλικες ή υπερήλικες gamers σε ένα σκοτεινό υπόγειο, που πίνουν μπύρες, θρέφουν βαθιές ανασφάλειες, και  χαλαρώνουν… μανιωδώς μέσα από λάμψεις χρώματος και θορύβου μπροστά σε μια γιγαντοοθόνη: Μέγιστο χτύπημα – ελάχιστη προσπάθεια…

Είναι εκεί και… «απλώς φτιάχνουν αστεία memes»!.. Που πάει να πει ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν, ακόμη και καθώς εξαπλώνεται και αποσταθεροποιεί τη Μέση Ανατολή και σμπαραλιάζει την παγκόσμια οικονομία, δεν είναι πραγματικός: «Η κυβέρνηση Τράμπ παρουσιάζει τον πόλεμο κατά του Ιράν  σαν βιντεοπαιχνίδι, ένα φεστιβάλ καρφωμάτων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης», εξηγεί η Νεσρίν Μάλιν στον Guardian: «Οι αρχιτέκτονες αυτού του πολέμου έχουν μετατρέψει την βλακεία σε αρετή και έχουν υποστηριχθεί σε αυτό από ένα αποθαρρυντικό οικοσύστημα πληροφοριών. Η σύγκρουση που διεξάγουν οι ΗΠΑ μοιάζει με την πρώτη του είδους της στη σύγχρονη εποχή: σαφώς απόμακρη και βαθιά αδαής»...

Είναι εκεί και… «απλώς φτιάχνουν αστεία memes»!.. Περίπου όπως κι οι δικοί μας, οι Eυρωπαίοι παλαιοί και νέοι τραμπιστές ηγέτες – μιμητές κι ακόλουθοί τους, όπως οι Φάρατζ, Βάιντελ, και Όρμπαν. Και οι άλλοι βεβαίως, άσπονδοι όμοιοί τους Eυρωπαίοι ηγέτες που, εμφανώς ή κρυφίως, διεκδικούν την εύνοια του Τράμπ∙ η Μελόνι ας πούμε, και η Λεπέν, και (μετά… συγχωρήσεως) ο δικός μας Μητσοτάκης∙ που εσχάτως, ένεκα ευρωπαϊκής πολεμικής… δυσανεξίας, φτιάχνουν προσχηματικά αστεία memes, πατώντας σε δυό βάρκες: το ένα πόδι Ευρώπη, το άλλο ΗΠΑ.

Είναι επικά τα memes που «γελοιογράφησαν» στα social media την κωμικοτραγικά εργώδη προσπάθεια του Έλληνα πρωθυπουργού να αποσπάσει την εύνοια – και την πατρωνία; – του Ντόναλντ Τράμπ, με  εξέχοντα και αξέχαστα εκείνα τα φωτογραφικά πλάνα από τη σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Χάγη, τον Ιούνιο του 2025. Όπου ο Αμερικανός Πρόεδρος  βολτάρει πέρα – δώθε στη μεγάλη αίθουσα της Συνόδου συζητώντας με τον Γερμανό Καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς και τον Βρεττανό Πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ, και ο Κυριάκος Μητσοτάκης τους ακολουθεί σαν… σκυλάκι που κουνά την ουρά του, εκλιπαρώντας      λίγη προσοχή από τον Ντόναλντ Τραμπ.

Η «επιχείρηση» προσέγγισης του Ντόναλντ Τράμπ εκ μέρους του κ. Μητσοτάκη άρχισε αμέσως μετά την εκλογή του πρώτου με την δήλωση – κολοτούμπα (σε σχέση με την υιοθετημένη απ’ την κυβέρνησή του Woke ατζέντα, «Υπάρχουν μόνο δύο φύλα»), μια μέρα μόλις μετά την υπογραφή του ίδιου… «διατάγματος» από τον Τράμπ στις ΗΠΑ. Λίγους μήνες μετά (Απρίλιος 2025), ακολούθησε εκείνη η  συνέντευξη – εγκώμιο του Έλληνα πρωθυπουργού στον επανεκλεγέντα «πορτοκαλί πρόεδρο», που… εντελώς τυχαία, έδωσε στην αμερικανική ιστοσελίδα Breitbart News. Την επομένη, εντελώς… τυχαία πάλι, ο Ντόναλντ Τράμπ ρωτήθηκε για τη συνέντευξη αυτή και για την συμβιβαστική αναφορά του Έλληνα πρωθυπουργού στο φλέγον, τότε, θέμα των δασμών. Και, ώ του θαύματος εκείνος  απάντησε: «Τον ξέρω, είναι καλός άνθρωπος. Εκτιμώ τα σχόλιά του»!..   

Έκτοτε, η διελκυστίνδα προσέγγισης Μητσοτάκη – Τράμπ στιγματίζεται από δεκάδες memes, συνάδοντα με τον κυνισμό του διδύμου Τράμπ – Νετανιάχου στην ισοπέδωση της Γάζας, δεχόμενα αδιάντροπα απ’ την πρόσκληση  για το «Συμβούλιο Ειρήνης» του Αμερικανού προέδρου (σ. σ: το «Συμβούλιο Διάλυσης του ΟΗΕ», στην πραγματικότητα) και άλλα παρόμοια, που καταλήγουν – κρυφίως, ένεκα ευρωπαϊκής…   δυσανεξίας στον τραμπισμό, όπως προείπαμε – μαζί με τα λοιπά (τα memes των άλλων Αμερικανών και Ευρωπαίων τραμπιστών, στο «σκοτεινό υπόγειο» της βάσης τους, στο MAGA: σαν μια παρέα μεσήλικων και υπερήλικων gamers που πίνουν μπύρες, θρέφουν βαθιές ανασφάλειες, και  χαλαρώνουν… μανιωδώς μέσα από λάμψεις κρότου – χρώματος, μπροστά σε μια γιγαντοοθόνη: Μέγιστο χτύπημα – ελάχιστη προσπάθεια…

    

Όλοι εντός της Βουλής το γνωρίζουν και το συζητούν: Εκλογές χωρίς Μητσοτάκη!..

Ωστόσο ο ίδιος εξακολουθεί να διαλαλεί την… τρίτη κυβερνητική θητεία του 

Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής 

«Έχω πολύ σαφές σχέδιο για την επόμενη θητεία μου…Δεν βλέπω να υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης από άλλους, η ΝΔ είναι το μόνο κόμμα που μπορεί να κυβερνήσει», δήλωνε στην…ψύχρα την περασμένη Τρίτη από το «βήμα» του συνεδρίου του Bloomberg στην Αθήνα ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, επιβεβαιώνοντας  πως τελικά – όπως απ’ όλες τις πηγές των πληροφοριών εκ δεξιών και εξ ευωνύμων του προκύπτει – είναι ο μόνος που απέμεινε εντός του κόμματός του να πιστεύει (να εξακολουθεί να  ονειρεύεται, αν θέλετε) πως μπορεί να φτάσει σε μια τρίτη πρωθυπουργική θητεία…

Απ’ αυτό το εν ψυχρώ (σε ένα συνέδριο με θέμα την Ενέργεια εν μέσω ενός πετρελαιοθηρικού πολέμου) αυτοαναφορικό ύφος της πρωθυπουργικής δήλωσης, γίνεται φανερό ότι η «πίστη» του κ. Μητσοτάκη για την «επόμενη θητεία του» δεν είναι ακριβώς πίστη, αλλά ελπίδα. Μια, επί του παρόντος, βάσιμη ελπίδα ωστόσο, αφού στηρίζεται σε μίαν ελάχιστα αμφισβητήσιμη πραγματικότητα: αυτήν που περιλαμβάνεται στη  φράση του «Δεν βλέπω να υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης από άλλους, η ΝΔ είναι το μόνο κόμμα που μπορεί να κυβερνήσει»…

Στο μισό της φράσης του, για να είμαστε ακριβείς: αυτό που λέει, «δεν βλέπω να υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης». Στο άλλο μισό, αυτό που λέει πως «η ΝΔ είναι το μόνο κόμμα που μπορεί να κυβερνήσει», η ελπίδα (σ. σ.: η ελπίδα του κ. Μητσοτάκη για μια τρίτη πρωθυπουργική θητεία) χλομιάζει, σβήνει, χάνεται… Καθώς, όπως απ’ όλες τις πηγές των πληροφοριών εκ δεξιών και εξ ευωνύμων του  προκύπτει, γίνεται όλο και πιο αμφίβολο ότι θα είναι εκείνος που θα ηγηθεί της Νέας Δημοκρατίας στις επόμενες εκλογές…  

Το ξέρουν και το συζητούν όλοι, εντός κι εκτός Νέας Δημοκρατίας, προ ημερών το είπε κι ο κ. Κουτσούμπας του ΚΚΕ – που συνήθως δεν λέει τέτοια – σε εκείνη την ωραία συνέντευξή του στην Ράνια Τζίμα: «Μέσα στη ΝΔ υπάρχουν οι φωνές αυτές που δεν θέλουν τον κύριο Μητσοτάκη, είναι καθαρό», είπε, εξηγώντας στην κ. Τζίμα ότι αναφέρεται «στις φωνές των κυρίων Σαμαρά και Καραμανλή, και άλλων επίσης που ακόμα δεν εκδηλώνονται ανοιχτά, αλλά συζητάνε και τα λένε και σε εσάς τους δημοσιογράφους, τα λένε και σε εμάς, τα λένε στους διαδρόμους της Βουλής, ότι (σ. σ.: ο Μητσοτάκης) τέλειωσε», εξήγησε…

 Έτσι είναι: Καραμανλής και Σαμαράς και άλλοι πολλοί αξιωματούχοι εντός κι εκτός ΝΔ, πιστεύουν πως ο Μητσοτάκης έχει… τελειώσει από μόνος του, πως δεν χρειάζεται να κάνουν τίποτα εκείνοι για να τον «ρίξουν» (σ. σ.: να τον αλλάξουν πριν τις εκλογές, όπως αρχικά σχεδίαζαν), για να γλυτώσει η ΝΔ απ’ αυτόν. Τώρα – στηριζόμενοι και στις κρυφές δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι το «ταβάνι» του έχει πέσει στο 20% – πιστεύουν ότι το σενάριο που τους βολεύει είναι «να τον αφήσουν να εκτεθεί στον πρώτο γύρο των εκλογών». Που πάει να πει, να χάσει παταγωδώς την αυτοδυναμία και να φύγει… μόνος του, ώστε  στην ενδεχόμενη δεύτερη αναμέτρηση (την θεωρούν σχεδόν σίγουρη λόγω της «ανυπαρξίας εναλλακτικής κυβερνητικής λύσης», η ΝΔ θα κατέβει με έναν άλλο αρχηγό…

Ούτως έχουν τα… γαλάζια κομματικά και κυβερνητικά πράγματα και, όπως αποκάλυψε ο κ. Κουτσούμπας του ΚΚΕ στην συνάδελφο Ράνια Τζίμα στο «MEGA», αυτά συζητούνται ανοιχτά στους διαδρόμους της Βουλής μεταξύ βουλευτών, υπουργών και άλλων αξιωματούχων της ΝΔ, και, «λέγονται και σε εμάς και σε εσάς τους δημοσιογράφους»!.. Και βέβαια οι τελευταίοι, οι πολιτικοί της αντιπολίτευσης και οι δημοσιογράφοι – οι περισσότεροι εξ αυτών για να είμαστε πιο δίκαιοι και πιο ακριβείς – εξαιρουμένων, ασφαλώς, των Δημήτρη Κουτσούμπα και Ράνιας Τζίμα, ενώ τα γνωρίζουν, τα κάνουν γαργάρα: Ο καθένας για τους δικούς του, πάντα συμφεροντολογικούς…, υποθέτω, λόγους.    

ΥΓ: Οφείλουμε να σημειώσουμε, εν κατακλείδι, ότι ο Γραμματέας του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας, πέραν του ότι θεωρεί πως «ο Μητσοτάκης θα φύγει μετά τις εκλογές και ότι σε πιθανό δεύτερο γύρο μπορεί να  οδηγηθεί με άλλο αρχηγό» καθώς «έχει δρομολογηθεί η πορεία αυτή και μέσα από το κόμμα της ΝΔ», δήλωσε (σ. σ.: στην κ.Τζίμα) ότι προσωπικά δεν βλέπει απαραίτητα δεύτερη κάλπη, αλλά αποχώρηση Μητσοτάκη και συμφωνία για κυβέρνηση ειδικού σκοπού λόγω του πολέμου: «Εγώ δεν είμαι σίγουρος ότι θα γίνει δεύτερη κάλπη… Θα αλλάξει αρχηγό η Νέα Δημοκρατία ή θα συμφωνήσουν σε κυβέρνηση ειδικού σκοπού λόγω του πολέμου, λόγω της δύσκολης κατάστασης που υπάρχει, λόγω της επικείμενης οικονομικής κρίσης που πάλι βιώνουμε, λόγω κάποιων πιθανών εξελίξεων και ‘ταραγμένων νερών’ με τα ελληνοτουρκικά κλπ», είπε επακριβώς.  

  

 

Κερδοσκοπικά, υπέρ συστημικών ημετέρων, τα... «αντιπολεμικά μέτρα» Μητσοτάκη

 

«Σφίξτε πάλι το ζωνάρι», μας λέει επί της ουσίας η κυβέρνηση της ΝΔ με την κάλυψη των καθεστωτικών ΜΜΕ

 

Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής

«Έχουμε βρακί, θέλουμε και κάλτσες», έλεγαν οι γιαγιάδες μας, προκειμένου να στιγματίσουν τα αλόγιστα αιτήματα κάποιων ξιπασμένων απογόνων τους για πολυτέλειες, ασύμβατες με το οικονομικό στάτους της οικογένειας. Θυμήθηκα αυτό το σαρκαστικό απόφθεγμα την περασμένη Τρίτη, όταν διάβασα εκείνο το «Ήρθε η ώρα να εξερευνήσουμε τις δυνατότητες της πυρηνικής ενέργειας» που ξεστόμισε ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στο Παρίσι, στη Σύνοδο Κορυφής για την πυρηνική ενέργεια…

Να «εξερευνήσουμε τις δυνατότητες της πυρηνικής ενέργειας»!.. Ποιοι; Εμείς, οι Έλληνες!.. Πότε; Τώρα, εν καιρώ πολέμου, που οικονομικά  είμαστε κάτω κι απ’ τον πάτο του ευρωπαϊκού βαρελιού - πιο κάτω και απ’ τη Βουλγαρία που είμαστε πριν – και δεν έχουμε μαντήλι να κλάψουμε, καθώς πάμε στο σούπερ μάρκετ με τα συνήθη  80€ στην τσέπη να ψωνίσουμε τα απαραίτητα εβδομαδιαία αναλώσιμα… (ψωμί / τυρί / καφέ / ρύζι / γάλα / Καμπά) και το ταμείο είναι μείον 30, ο λογαριασμός έχει ανέβει στα 110 ευρώπουλα!..

 Καιροσκοπισμός, οπορτουνισμός, σπέκουλα: «Η Ελλάδα είναι έτοιμη να γράψει ένα νέο κεφάλαιο με προμετωπίδα την πυρηνική ενέργεια», κατά τον πρωθυπουργό μας, εν μέσω του πλέον σχιζοφρενούς, ωφελιμιστικού – κερδοσκοπικού πολέμου όλων των εποχών. Και αυτό  διότι, σύμφωνα με τον κ. Μητσοτάκη, «Σε καιρούς μεγάλων αναταραχών όλες οι επιλογές πρέπει να είναι στο τραπέζι και η πυρηνική ενέργεια να είναι κομμάτι της λύσης»!.. Εν κατακλείδι δε, ασύστολα να φθέγγεται, «Δεν έχουμε καμία άλλη αξιόπιστη λύση για να απεξαρτηθεί η ναυτιλία μας ( σ. σ: οι φίλοι μας… οι εφοπλιστές!!!) απ’ τον άνθρακα»…

Και όταν, προχθές, καθ’ οδηγίαν της Κομισιόν, αναγκάστηκε να ανακοινώσει μέτρα για τις  αβάσταχτα υψηλές… «εμπόλεμες» τιμές των καυσίμων και την ακρίβεια που αυτές και η κερδοσκοπία των εμπόρων και των βιομηχάνων επ’ αυτών επιφέρουν και μας γονατίζουν, εκείνος (ο πρωθυπουργός μας) ανακοίνωσε πλαφόν στη λιανική τιμή τόσο στα καύσιμα όσο και στα τρόφιμα και βασικά αγαθά, αφήνοντας τις τιμές των διυλιστηρίων (σ. σ: των φίλων μας των… πετρελαιάδων) αλώβητες, στα ύψη των… υψικαμίνων τους, να μαζεύουν υπερέσοδα από τον ΦΠΑ. «Γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του», όπως αποκαλύπτουν κάποιοι απ’ τους λιγοστούς εναπομείναντες λειτουργούς της ενημέρωσης, «τις οδηγίες της κ. Φον ντερ Λάιεν, η οποία ζήτησε παρεμβάσεις που θα λαμβάνουν υπόψη τους όλα τα στοιχεία που διαμορφώνουν την τελική τιμή (το κόστος της ενέργειας, τις χρεώσεις δικτύου, τους φόρους και τις εισφορές και το κόστος άνθρακα), ο κ. Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του, έκαναν το ακριβώς αντίθετο»!..

Καλά, κάποιοι… λειτουργοί της ενημέρωσης – για τους υπηρετούντες τα ενταγμένα στο καθεστώς Μητσοτάκη ΜΜΕ, επιτελικούς  «συναδέλφους ομιλώ – πριν καλά-καλά προλάβουν να ηχήσουν οι σειρήνες του σχιζοφρενούς, αυτού, πολέμου, άρχισαν να λειτουργούν σαν… πέμπτη  φάλαγγα κυβέρνησης και εμπολέμων, κάνοντας μασάζ στον «λαουτζίκο» για λογαριασμό τους: «Σοκ στην αγορά ενέργειας και τροφίμων / Εκτοξεύονται οι τιμές του πετρελαίου λόγω της παγκόσμιας αστάθειας» κ.ο.κ.

Τι έγινε ρε παιδιά; Για ποιο σοκ μιλάτε; Από το 2022, τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι υπάλληλοι των σούπερ μάρκετ δεν προλαβαίνουν να αλλάζουν τις τιμές προς τα πάνω!.. Οι μισθοί, εάν και εφόσον υπάρχουν, εξαϋλώνονται λίγες μέρες αφότου πληρωθούν, εάν και εφόσον πληρώνονται (στις τράπεζες, φυσικά, για να ελεγχθεί το «μαύρο χρήμα» που με… δόλια μέσα διακινούν μισθωτοί και συνταξιούχοι…). Όσο για τους λογαριασμούς του ρεύματος, δεν προκαλούν πια σοκ σε κανέναν. Μόνο τσιμπήματα στην καρδιά, έντονους πονοκεφάλους, κομμάρες και ιλίγγους…

Και για ποια παγκόσμια αστάθεια μιλάμε; Εδώ και χρόνια, οι σεισμικές δονήσεις του διαπλανητικού παραλογισμού δεν μας αφήνουν να σταθούμε όρθιοι, οπότε… παραμένουμε σταθερά ασταθείς! Τι προτείνετε, λοιπόν; Να αντιμετωπίσουμε με… το φλέγμα στρατηγού στο αμερικανικό Πεντάγωνο  την κρίση στη Μέση Ανατολή; Να επανεξετάσουμε το χαρτοφυλάκιο με τις επενδύσεις μας ανά τον κόσμο; Να επαναδιαπραγματευθούμε τους μισθούς μας ώστε να ανταποκρίνονται κάπως… καλύτερα στο κόστος ζωής μας;

Όχι, βέβαια! Όπως και η κυβέρνηση Μητσοτάκη, «να σφίξουμε κι άλλο το ζωνάρι» μας λέτε! Να παρακολουθούμε τις εξελίξεις στα μέτωπα του πολέμου σαν χάνοι, να βλέπουμε τις εικόνες καταστροφής χωρών, ανθρώπων και πολιτισμών σαν ένα ακόμα θρίλερ του Netflix, να θεωρούμε την γεωπολιτική παράνοια ως πολιτική επιλογή «για το καλό μας», που λέει και το τραγουδάκι. Μέχρι νεωτέρας… εκδήλωσης της γεωστρατηγικής ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής των εμπολέμων και των κυβερνώντων χορηγών σας, ε;

Ο… Θεόσταλτος Τράμπ, η φλόγα – σήμα στο Ιράν και ο επερχόμενος Αρμαγεδδών

 

 Όχι, δεν είναι fake news: τα αμερικανικά στρατεύματα ενημερώνονται απ’ τους διοικητές τους ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν είναι μέρος «Θεϊκού σχεδίου»

Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής 

Ο Ντόναλντ Τράμπ λέει ότι σκότωσε τον ανώτατο ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, επειδή ήταν ένας διαβολικός άνθρωπος, «ένας από τους πιο κακούς ανθρώπους στην ιστορία». Αν έβγαινε σήμερα στους δρόμους της Αθήνας, των Παρισίων, του Τόκιο ή της Νέας Υόρκης κάποιος δημοσιογράφος με το… μαρκούτσι του στο χέρι και ρωτούσε τους περαστικούς «ποιος είναι ο πιο κακός άνθρωπος στην παγκόσμια ιστορία», οι μισοί θα απαντούσαν «ο Χίτλερ», οι άλλοι μισοί «ο Τράμπ» και μόνο κάτι λίγοι… αντικομμουνιστές θα απαντούσαν «ο Στάλιν».

Εντάξει, «και ο Πούτιν κακός είναι», θα μου πείτε, αλλά αυτός, ως ο πλέον κυνικός άρχων – τύραννος των ημερών μας, κρύβεται πίσω απ’ τη σκιά του Στάλιν και των άλλων, παλαιότερων και τωρινών, ομοίων του. Ο Ρώσος πρόεδρος γνωρίζει καλά ότι οι δικτάτορες, που συγκεντρώνουν τόση δύναμη όσο αυτοί και… αυτός, τείνουν να εγκαταλείπουν την εξουσία με έναν από τους εξής δύο τρόπους: «Είτε με χειροπέδες είτε μέσα σε ένα φέρετρο». Γι’ αυτό, ενώ καταδίκασε τη δολοφονία του Χαμενεΐ ως «κυνική παραβίαση των κανόνων της ανθρώπινης ηθικής και του διεθνούς δικαίου», απέφυγε χαρακτηριστικά να κατονομάσει τον Τράμπ, τον Νετανιάχου και τις χώρες τους, που κρύβονται πίσω από τη δολοφονία.

Εκτός κι αν πιστεύει κι εκείνος, όπως κάποιοι αξιωματούχοι των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ, ότι… «ο Πρόεδρος Τράμπ είναι Θεόσταλτος,  κεχρισμένος από τον Ιησού να ανάψει τη φλόγα – σήμα στο Ιράν, προκειμένου να προκαλέσει τον Αρμαγεδδώνα και να σηματοδοτήσει την επιστροφή του στη Γη». Όχι, δεν είναι fake news αυτό, αληθινή είδηση είναι. Διασταυρωμένη και δημοσιευμένη στα πλέον έγκυρα ΜΜΕ των καιρών μας: «Οι στρατιωτικοί διοικητές των ΗΠΑ, απευθυνόμενοι προς τα ετοιμοπόλεμα στρατεύματα, επικαλούνται εξτρεμιστική χριστιανική ρητορική σχετιζόμενη με την βιβλική εσχατολογία, προκειμένου να  δικαιολογήσουν τη συμμετοχή των ΗΠΑ στον πόλεμο του Ιράν», αναφέρει δημοσίευμα του Guardian υπό τον τίτλο «Τα αμερικανικά στρατεύματα ενημερώθηκαν ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν ήταν μέρος ενός Θεϊκού σχεδίου»…

Το δημοσίευμα στηρίζεται, μεταξύ άλλων, και σε περισσότερες από 200 καταγγελίες μελών των ενόπλων  δυνάμεων όλων των κλάδων (συμπεριλαμβανομένων των πεζοναυτών, της αεροπορίας και της διαστημικής δύναμης), που έλαβε και κοινοποίησε το Ίδρυμα Θρησκευτικής Ελευθερίας του Στρατού (MRFF). Είναι χαρακτηριστικό ότι  ένας καταγγέλλων, ο οποίος αναγνωρίστηκε ως υπαξιωματικός (NCO) σε μονάδα επιχειρήσεων κατά του Ιράν, δήλωσε στο MRFF – σε μια καταγγελία διασταυρωμένη απ’ τον Guardian –  ότι «ο διοικητής μας, μας είχε προτρέψει να πούμε στα στρατεύματά μας ότι όλα αυτά ήταν ‘μέρος Θεϊκού σχεδίου’ και αναφέρθηκε συγκεκριμένα σε πολυάριθμες παραπομπές από το Βιβλίο της Αποκάλυψης που αναφέρονται στον Αρμαγεδδώνα και την επικείμενη επιστροφή του Ιησού Χριστού»…

Πάντως όχι, οι πληροφορίες που διέρρευσαν σε ελληνικά ΜΜΕ και social media και υποστηρίζουν πως και ο «δικός μας» (σ. σ: ο Έλληνας πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης) πιστεύει ότι η επίθεση στο Ιράν είναι θέλημα Θεού και ότι ο Πρόεδρος Τράμπ είναι χρισμένος από τον Ιησού να… «ανάψει τη φλόγα – σήμα στο Ιράν προκειμένου να προκαλέσει τον Αρμαγεδδώνα και να σηματοδοτήσει την επιστροφή του στη Γη», ελέγχονται ως ανακριβείς. Μπορεί ο κ. Μητσοτάκης να αιφνιδιάστηκε προς στιγμήν, στηρίζοντας την δολοφονία «ενός από τους πιο κακούς ανθρώπους στην ιστορία» (σ. σ: του Αγιατολάχ Χαμενεΐ) εκ μέρους των ηγετικών ειδώλων του (σ. σ: των Τράμπ και Νετανιάχου), ωστόσο στις επίσημες αντιδράσεις του το… γύρισε το μπιφτέκι και, τσάτρα – πάτρα,  ευθυγραμμίστηκε με τις – θλιβερές, κατά γενική ομολογία – αντιδράσεις των Ευρωπαίων ηγετών, στις αμερικανο – ισραηλινές δολοφονικές επιθέσεις κατά του Ιράν. Οι οποίες, σύμφωνα με το καλαντάρι του POLITIKO που τις κατέγραψε, ήσαν απλά επιφυλακτικές απέναντι στις αμερικανο – ισραηλινές επιθέσεις… «που σκότωσαν τον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν», ενώ παράλληλα καταδίκαζαν τα «αντίποινα της Τεχεράνης» και… τίποτε άλλο.

Αφήνοντας μόνο κι έρημο τον γενναίο Ισπανό ηγέτη Πέδρο Σάντσεθ να σηκώνει το βάρος της συντετριμμένης στους καιρούς μας ευρωπαϊκής ιδέας της «διεθνούς (ειρηνικής) νομιμότητας», και να αντιδρά μαχόμενος ενάντια στο δίδυμο των ουτιδανών δολοφόνων Τραμπ και Νετανιάχου, όπως ο αδιάλλακτος ιδεολόγος και ιππότης της ελπίδας, ο πατριώτης του Δον Κιχώτης: «Η θέση της Ισπανίας είναι η ίδια όπως στην Ουκρανία ή στη Γάζα. Όχι στην παραβίαση του διεθνούς δικαίου που μας προστατεύει όλους. Όχι στην επίλυση συγκρούσεων με βόμβες. Όχι στον πόλεμο»!..

ΥΓ: Ο θάνατος του Χαμενεΐ είναι μια στιγμή ρήξης. Αλλά τα μεγάλα, συνεκτικά κράτη σπάνια καταρρέουν ακριβώς κάτω από αεροπορική επίθεση. Η αλλαγή καθεστώτος από τον ουρανό έχει επανειλημμένα αποδειχθεί ψευδαίσθηση – στο Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Λιβύη. Η απομάκρυνση ηγετών δεν είναι το ίδιο με την αναμόρφωση της πολιτικής μιας χώρας. Ίσως ο Τραμπ θέλει μια υπάκουη Τεχεράνη, όπως του έχει δώσει η παράνομη απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο τη Βενεζουέλα. Ωστόσο, το ερώτημα* δεν είναι μόνο αν ο πόλεμος του Τράμπ αποδυναμώνει το Ιράν. Είναι αν αποδυναμώνει το σύστημα κανόνων από το οποίο εξαρτάται η παγκόσμια σταθερότητα. Μόλις ο προληπτικός πόλεμος ομαλοποιηθεί, μπορεί να χρησιμοποιηθεί από οποιοδήποτε κράτος θεωρεί ότι απειλείται μακροπρόθεσμα. Αυτό αποτελεί επικίνδυνο προηγούμενο σε μια εποχή επέκτασης των πυραυλικών οπλοστασίων, των κυβερνοαπειλών και του πυρηνικού πολλαπλασιασμού.

* Το ερώτημα αυτό τίθεται από το editorial του Guardian για την αμερικανο - ισραηλινή επίθεση στο Ιράν

«Η τρίτη θητεία Μητσοτάκη»: μια fake δημοσκοπική πιθανότητα σε 64 λέξεις

Πώς δουλεύει το «σύστημα ελέγχου» των δημοσκοπήσεων και των ΜΜΕ για την χειραγώγηση του εκλογικού σώματος

 

Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής

 

«Οι πολίτες θεωρούν πως η ΝΔ θα παραμείνει το πρώτο κόμμα και είναι πιθανό να οδηγήσει την κυβέρνηση σε μία τρίτη θητεία. Ωστόσο, η πιθανότητα αυτοδυναμίας είναι αμφισβητούμενη από τους ψηφοφόρους. Οι Έλληνες δεν πιστεύουν ότι υπάρχει κάποια εναλλακτική που να πείθει ευρύτερα, αλλά μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος επιζητεί την αλλαγή. Τα νέα πολιτικά σχήματα από κορυφαίους πολιτικούς εμφανίζουν έως τώρα περιορισμένο ενδιαφέρον».

 

Οι 64 λέξεις που ήδη διαβάσατε – όσοι τις διαβάσατε – δεν είναι παρά ο πολτοποιημένος χυλός μιας δημοσκόπησης των ημερών μας στο μίξερ ενός συστημικού αρθρογράφου των ημερών μας. Οι «πολίτες», που κατ’ αρχήν «θεωρούν πως η ΝΔ θα παραμείνει το πρώτο κόμμα και είναι πιθανό να οδηγήσει την κυβέρνηση σε μία τρίτη θητεία», στην επόμενη φράση γίνονται οι «ψηφοφόροι» που θεωρούν ότι «η πιθανότητα αυτοδυναμίας της είναι αμφισβητούμενη», στη δε μεθεπόμενη γίνονται «οι Έλληνες» που «δεν πιστεύουν ότι υπάρχει κάποια εναλλακτική που να πείθει ευρύτερα», είναι τα παγιδευμένα μέλη του λεγόμενου δημοσκοπικού «δείγματος» (1000 με 1500 άτομα συνήθως) που δέχτηκαν να απαντήσουν σε… ειδικά σχεδιασμένες ερωτήσεις των επικοινωνιολόγων της εταιρίας η οποία διεξήγαγε τη δημοσκόπηση, προκειμένου να προκύψει το επιθυμητό, για το σύστημα «ελέγχου» της πλειονότητας των εταιριών δημοσκοπήσεων και των ΜΜΕ και επικοινωνίας, αποτέλεσμα.  

       

Η απάντηση, στην πιθανή – αθώα, αφελή ή ανόητη – ερώτηση κάποιων για την ταυτότητα του συστήματος «ελέγχου» της πλειονότητας των εταιριών δημοσκοπήσεων και των ΜΜΕ, βρίσκεται… πεντακάθαρα κωδικοποιημένη στις πρώτες 64 λέξεις που ήδη διαβάσατε – όσοι τις διαβάσατε – στον πρόλογο αυτού του κειμένου: σ’ αυτόν τον «πολτοποιημένο στο μίξερ ενός συστημικού δημοσιογράφου των ημερών μας χυλό, μιας (σ. σ: ανάμεσα σε δεκάδες ολόιδιες άλλες)  δημοσκόπησης των ημερών μας. Μέσα στις ίδιες αυτές 64 λέξεις, δίπλα στην «ταυτότητα του συστήματος ελέγχου» (σ. σ: το σύστημα Μητσοτάκη & ΣΙΑ είναι, εν τέλει, για όσους δεν κατάφεραν να… αποκωδικοποιήσουν την ταυτότητά του), βρίσκονται αποκωδικοποιημένα και τα «θέλω» του συστήματος. Οι σκοπιμότητες που ορίζουν το επιθυμητό στο εν λόγω σύστημα δημοσκοπικό αποτέλεσμα. Το οποίο, καταλαβαίνετε, οφείλει να υπηρετεί την επιθυμητή, σ’ αυτό, χειραγώγηση της κοινής γνώμης…

 

Οι δημοσκοπήσεις των ημερών μας, λοιπόν, οφείλουν να προβλέπουν ή να φαίνεται ότι προβλέπουν όσα, περίπου, περιλαμβάνονται στις 64 λέξεις του συστημικού αρθρογράφου των ημερών μας, που συνιστούν τον πρόλογο αυτού του κειμένου: σταθερή πρωτιά της ΝΔ με ποσοστά στα όρια της… δημιουργικής ασάφειας όσον αφορά την αυτοδυναμία (σ. σ: μεταξύ 25 και 30%), αλλά και χωρίς ισχυρή εναλλακτική πρόταση απέναντί της, ούτως ώστε «οι πολίτες να  θεωρούν πως η ΝΔ θα παραμείνει το πρώτο κόμμα και ότι, με αυτοδυναμία ή χωρίς (με  μετεκλογικές συμμαχίες, προφανώς), θα οδηγήσει την κυβέρνηση Μητσοτάκη σε μία τρίτη θητεία». Ακολούθως, οφείλουν να… προβλέπουν μια – δυό αλήθειες για ξεκάρφωμα, όπως αυτή των 64 λέξεων που… αποκαλύπτει ότι «η πιθανότητα αυτοδυναμίας είναι αμφισβητούμενη από τους ψηφοφόρους» και η άλλη που ομολογεί ότι «μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος επιζητεί την αλλαγή»…

 

Τέλος, οι δημοσκοπήσεις των ημερών μας, οφείλουν να υπονομεύουν συστηματικά με fake ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία κάθε πρόσφατη απόπειρα εμφάνισης νέων πολιτικών σχημάτων με πιθανότητες ανατροπής των συστημικών δημοκοπικών ισορροπιών – όπως τα των Καρυστινού, Τσίπρα και Σαμαρά – «προβλέποντας» ότι «τα νέα πολιτικά σχήματα εμφανίζουν έως τώρα περιορισμένο ενδιαφέρον». Ακριβώς όπως, κάνει και ο «συστημικός αρθρογράφος» της ιστορίας μας, εν κατακλείδι των 64 λέξεων που, εν… αναπτύξει, διαβάσατε όσοι την διαβάσατε. Μιας ιστορίας που δεν είναι παρά ο πολτοποιημένος χυλός μιας δημοσκόπησης των ημερών μας στο μίξερ ενός αντισυστημικού αρθρογράφου των ημερών μας.

SOCIAL MEDIA: πόρτα στους 15χρονους χρήστες από τoυς «δικτάτορες των κλικ»!..

 Σε μια εποχή όπου ακμάζουν οι μορφές  διακυβέρνησης που συνδυάζουν την διαδικτυακή τοξική «κοσμοθεωρία» με τον ακραίο πολιτικό αυταρχισμό 

 

Γράφει  ο Νίκος Τσαγκρής

Στα μουλωχτά – σχεδόν αθόρυβα, έρχεται λέει, «καθολική απαγόρευση των social media σε παιδιά ηλικίας κάτω των 15 ετών»! Κολλητά, έρχονται «περιορισμοί και για τους εφήβους χρήστες social media και gaming, ηλικίας από 15 έως 18 ετών», λέει. Και…λέει, ότι τα εν λόγω απαγορευτικά και περιοριστικά μέτρα, «ενδέχεται να τεθούν σε συζήτηση στο Υπουργικό Συμβούλιο ακόμα και την άλλη βδομάδα (στις 26/2), ώστε το Σχέδιο Νόμου να κατατεθεί άμεσα στη Βουλή»…

Μη με ρωτάτε τώρα ποιος τα λέει όλα αυτά, στην εποχή μας απ’ τα social media όλα τα μαθαίνεις – κάποιες από τις λίγες αξιόπιστες σελίδες που απέμειναν εντός τους: «Το ανατριχιαστικά… χαριτωμένο», λέει, είναι ότι «ενώ στην Αυστραλία (την πρώτη χώρα όπου, τον περασμένο Δεκέμβριο, εφαρμόστηκε καθολική απαγόρευση των social media στις ηλικίες κάτω των 16 ετών) η ευθύνη απαγόρευσης περνά άμεσα στις εταιρίες των κοινωνικών δικτύων που καλούνται να κλείσουν εκατομμύρια λογαριασμούς, η χώρα μας (σ. σ.: ο κ. Μητσοτάκης, δηλαδή) έχει υιοθετήσει ένα διαφορετικό «μοντέλο» που, αναπόφευκτά, μας φέρνει στο νου το δίκτυο παρακολουθήσεων του Μητσοτάκη με το σύστημα Predator!.. 

Πρόκειται για το σύστημα kids wallet, το οποίο κατ’ αποκλειστικότητα, λέει (!!!), διαθέτει η χώρα μας, και το οποίο θα διασυνδεθεί δια νόμου με τις εταιρίες των social media και, μέσω αυτού, οι Έλληνες γονείς θα έχουν τη δυνατότητα να συνδέονται μέσω δικών τους κωδικών (taxis) με τα ψηφιακά μέσα  των ανήλικων παιδιών τους, να τα παρακολουθούν, να ελέγχουν, να θέτουν όρια στο βαθμό ψηφιακής έκθεσής τους, και καταλαβαίνετε τι θα γίνεται. Και αν όχι, σας αφήνουμε να το υποστείτε μέχρι να το… καταλάβετε!

Αυτά τα… ωραία, σε μια εποχή όπου τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης λειτουργούν σαν ναρκωτικό για όλους τους χρήστες τους, νέους, γέρους και παιδιά (ανεξαρτήτως γεωγραφικής και φυλετικής προέλευσης, μορφωτικού – πολιτιστικού επιπέδου και πολιτικοοικονομικού στάτους),  τροφοδοτώντας τους με ντοπαμίνη και επανασυνδέοντας τις οδούς ανταμοιβής του εγκεφάλου τους, «με την θεμελιωδώς ανθυγιεινή δυναμική να επιδεινώνεται από το γεγονός ότι η διαδικτυακή προβολή συχνά απαιτεί να είμαστε απαίσιοι—διοχετεύοντας αρνητικά συναισθήματα όπως ο θυμός και η οργή, συνήθως βασισμένα σε παραπληροφόρηση ή θεωρίες συνωμοσίας», όπως λέει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, Ντον Μοϊνίχαν (Don Moynihan).

Σε μια εποχή  όπου, δεδομένης της αφόρητης τοξικότητας των social media, «με τόσες πολλές πλατφόρμες που ξεχειλίζουν από μισαλλοδοξία, ρατσισμό, μισογυνισμό και ακροδεξιά ρητορική», όπως γράφει η αρθρογράφος Φράνσις Ράιαν του Guardian, «εγείρεται ένα αμείλικτο ηθικό ερώτημα για όλους μας»: «Είναι ακόμα ηθικό να  χρησιμοποιούμε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης;». Κι ένα ακόμα: «Σε μια εποχή όπου όλες οι μεγάλες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης έχουν μολυνθεί, μήπως πρέπει να υπάρξει ένα σημείο όπου οι αξιοπρεπείς άνθρωποι θα οφείλουν να αποσυνδέονται;»: 

● Από τότε που ο Elon Musk αγόρασε το X, εκτός από τα deepfakes με σεξουαλικά άσεμνες εικόνες , ο αλγόριθμος του ιστότοπου έχει δώσει προβάδισμα στην προώθηση δεξιού περιεχομένου, με τον ίδιο τον Musk να αναρτά δημοσιεύσεις για το πώς η λευκή φυλή «πεθαίνει γρήγορα» και άλλες ακραίες απόψεις με φυλετικό πρόσημο σχεδόν κάθε μέρα του Ιανουαρίου.

● Το Facebook, που κατηγορείται εδώ και καιρό για μαζική συλλογή δεδομένων και εμπλοκή σε εκλογικές παρεμβάσεις υποκινούμενες από τη Ρωσία, κατάργησε τον έλεγχο ψευδών ειδήσεων εβδομάδες πριν από τη δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ.

 

● Το Instagram, που ανήκει επίσης στον Mark Zuckerberg του Meta, διαπιστώθηκε ότι εν γνώσει του προήγαγε τις εικόνες στις οποίες απεικονίζονταν σώματα εφήβων κοριτσιών.

 

● Και το TikTok έχει κατηγορηθεί για «εκμετάλλευση» ανηλίκων, με παιδιά κάτω των 13 ετών να εκτίθενται σε περιεχόμενο αυτοτραυματισμού παρακολουθώντας βίντεο όπου παρουσιάζονται οι τελευταίες τάσεις χορευτικής τρέλας…

 

Εν κατακλείδι, αυτά τα… ωραία σε μια εποχή όπου η πολιτική επικοινωνία διεξάγεται, σχεδόν αποκλειστικά, μέσω αναρτήσεων στο διαδίκτυο, και στην Αμερική του Τράμπ – όπως και σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα – ακμάζουν ήδη οι λεγόμενες «δικτατορίες των κλικ» (Clicktatorships), μορφές  διακυβέρνησης που συνδυάζουν την τοξική  «κοσμοθεωρία» των μέσων κοινωνικής δικτύωσης με τις αυταρχικές πολιτικές τάσεις του παρελθόντος. Μια εποχή που σε κάνει να σκέφτεσαι ότι η χρήση των social media πρέπει να απαγορευτεί στους πολιτικούς αξιωματούχους, ιδιαίτερα στους κυβερνώντες Aμερικανούς και Eυρωπαίους… τοιούτους. Και όχι στους…πιτσιρικάδες!..

Οι αγρότες ξενυχτούσαν στη Βουλή κι εκείνος… τρωγόπινε με τον Ερντογάν

Δραπέτης από το κυβερνητικό χάος στο οποίο έχει βυθίσει τη χώρα, ο κ. Μητσοτάκης υποδύεται τον… διπλωμάτη πρωθυπουργό 

 

Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής

Το μεσημέρι της  Τετάρτης, οι εφημερίδες έγραφαν ότι ο Ερντογάν περίμενε τον Μητσοτάκη στην Άγκυρα, δηλώνοντας ότι ανυπομονεί να τον συναντήσει προκειμένου να συμβάλλουν από κοινού «στην ειρήνη στην περιοχή». «Μη μασάς, είναι fake news», μου είπε χάσκοντας ο περιπτεράς της πλατείας Βαρνάβα. «Και την περασμένη βδομάδα οι εφημερίδες έγραφαν ότι ο Μητσοτάκης έδωσε ρεσιτάλ διπλωματίας στο Νταβός, αλλά ο Κούλης δεν ήταν στο Νταβός. Στα Καλάβρυτα για σκι ήταν...», ολοκλήρωσε βαριεστημένος το… σχόλιό του.

Αλήθεια είναι. Αλλά όχι όλες οι εφημερίδες. Προσωπικά, μόνο την  «Απογευματινή» είδα να κρέμεται στα μανταλάκια, με τίτλο «Ρεσιτάλ διπλωματίας Μητσοτάκη στο Νταβός», τη μέρα που ο πρωθυπουργός μας έκανε… σλάλομ στο χιονοδρομικό των Καλαβρύτων… «Μα υπάρχει ακόμα η Απογευματινή;», θα με ρωτήσετε. Να σας πω την αλήθεια, δεν ξέρω. Και δεν ξέρω ακόμα αν εξακολουθούν να κυκλοφορούν εφημερίδες, ούτε καν αν… κυκλοφορούν κανονικοί δημοσιογράφοι. Το μόνο που ξέρω (στα social media το διάβασα) είναι ότι ο Μητσοτάκης δεν πήγε στο Νταβός. Και ίσως γι’ αυτό – λόγω της… απουσίας Μητσοτάκη, εννοώ – στο Νταβός έγινε δουλίτσα…

Χάρις στην φωτισμένη παρέμβαση του Καναδού πρωθυπουργού Μαρκ Κάρνεϊ κυρίως, την οποία ο πολύς Stewart Patrick του «Carnegie Endowment for International Peace» συνέκρινε με την ομιλία του Τσώρτσιλ για το «Σιδηρούν Παραπέτασμα», γράφοντας ότι, όπως κι εκείνη του Τσώρτσιλ το 1946 (σ. σ: που σήμανε την αρχή του Ψυχρού Πολέμου), έτσι κι αυτή του Κάρνεϊ σήμερα «σήμανε το τέλος στις ψευδαισθήσεις και σηματοδότησε την αρχή μιας νέας εποχής στην παγκόσμια πολιτική ιστορία»…

Πράγματι, η παγκόσμια τάξη που κάποτε γνωρίζαμε είναι πλέον νεκρή και η κυβέρνηση Τραμπ είναι ταυτόχρονα ο δολοφόνος και ο νεκροθάφτης της, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν γίνει ένας αρπακτικός ηγεμόνας. Δεν επενδύουν πλέον στην παγκόσμια τάξη, αλλά είναι αποφασισμένες να την ανατρέψουν, εκμεταλλευόμενες την καταναγκαστική δύναμη προς όφελός τους και προς ζημία των άλλων.

Και πράγματι, για τις μεμονωμένες μεσαίες δυνάμεις – μια κατηγορία που θα μπορούσε να περιλαμβάνει την Ε.Ε., τον Καναδά και τα περισσότερα μέλη της G20 εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα – η ιμπεριαλιστική στροφή της Αμερικής δημιουργεί ένα δίλημμα, αλλά και μια ευκαιρία. Η μόνη ρεαλιστική στρατηγική επιλογή τους, όπως προτείνει ο Κάρνεϊ, «είναι να συνεργαστούν για την υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου, τη διαφύλαξη της εθνικής κυριαρχίας και την πρωτοπορία της διεθνούς συνεργασίας. Και αυτό πρέπει να το κάνουν αυτό όχι μόνο σε μεγάλους διεθνείς οργανισμούς, όπως τα Ηνωμένα Έθνη, αλλά και σε ευέλικτους, ad hoc συνασπισμούς, ομάδες «μεταβλητής γεωμετρίας» που έχουν σχεδιαστεί για συγκεκριμένους σκοπούς»…

Καταλάβατε; Φαντάζομαι ναι, μα ο Μητσοτάκης δεν κατάλαβε γρι. Εξακολουθεί να παραπαίει στους ρυθμούς του βιολιού που βαράει ο Τράμπ απ’ τη μια, κι απ’ την άλλη δραπετεύει από το κυβερνητικό χάος στο οποίο έχει βυθίσει τη χώρα του, υποδυόμενος τον απασχολημένο με δυσεπίλυτα ζητήματα διπλωματίας ταξιδιώτη πρωθυπουργό. Ένα ταξιδάκι διπλωματικής αναψυχής στην Άγκυρα, περπάτημα στα… ήρεμα νερά του γαλάζιου χαλιού made… NAVTEX που τού ‘στρωσε ο Ερντογάν.

Κι ύστερα, βούρ στο Λευκό Παλάτι του σουλτάνου για το μεγάλο φαγοπότι: αγκινάρες με σάλτσα κάρι, τσι κιοφτέ, τουλουμίσιο τυρί, μελιτζάνες μπαϊλντί, λαχανοντολμάδες με κάστανα, πιρούχι με βούτυρο, μοσχαρίσια στηθοπλευρά συνοδευόμενη από πιλάφι με σαφράν, αμύγδαλα και σπαράγγια στη σχάρα, Urfa κεμπάπ και αρνίσια παϊδάκια, παρφέ με πικραμύγδαλα και ανανά, συνοδευόμενο από φρούτα εποχής, στο μακρύ τραπέζι που έστρωσε ο Τούρκος στον «δικό» μας και στους υπουργούς και υφυπουργούς του, καθώς και στους συμβούλους τους και στα λοιπά μέλη της αποστολής που τον συνόδευαν.

«Ένα στημένο, απ’ τον Τούρκο ηγέτη, επικοινωνιακό σόου, στο οποίο η Αθήνα, δυστυχώς, δέχθηκε τον ρόλο του κομπάρσου προκειμένου να ξεπλύνει στα μάτια της Δύσης τον Ερντογάν», έγραψαν οι… κακές γλώσσες του διπλωματικού ρεπορτάζ. Το δέχομαι, αν στη θέση της συλλαβής «η Αθήνα» μπει η συλλαβή «ο Μητσοτάκης», κι αν στη θέση της φράσης «στα μάτια τη Δύσης» μπεί η φράση «στα μάτια του Τραμπ». Είπαμε, ο Μητσοτάκης δεν πήρε χαμπάρι απ’ την ιστορική παρέμβαση Κάρεϊ στο Νταβός: εξακολουθεί να παραπαίει στους ρυθμούς του βιολιού που βαράει ο Τράμπ απ’ τη μια, κι απ’ την άλλη δραπετεύει από το κυβερνητικό χάος στο οποίο έχει βυθίσει τη χώρα του, υποδυόμενος τον απασχολημένο με δυσεπίλυτα ζητήματα διπλωματίας ταξιδιώτη πρωθυπουργό… 

Έτσι νομίζει, δηλαδή. Στην πραγματικότητα, αποδεικνύεται καθημερινά ότι στην πατρίδα μας «Το χάος είναι ο Μητσοτάκης». Κάτι που επιβεβαιώθηκε και χθες το βράδι, από την μυθική κάθοδο των αγροτικών τρακτέρ στην Αθήνα και την άλωση της Ομόνοιας, της Πλατείας Συντάγματος, και της Βουλής από τους χιλιάδες εξεγερμένους, κατά της κυβέρνησης της ΝΔ, αγροτοκτηνοτρόφους.           

Η μεγάλη χίμαιρα των «εναλλακτικών κυβερνήσεων» Καρυστιανού και Τσίπρα

Δυό θολές κυβερνητικές υποσχέσεις, μοχλευμένες κατά το δοκούν από τις εταιρίες δημοσκοπήσεων και τα ΜΜΕ

 

Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής 

Πάμε... εκλογές; Έτσι φαίνεται, αλλά αυτό δεν σημάνει ότι έτσι είναι. Αυτό που φαίνεται έχει να κάνει με την εικονική δημοσιογραφική και δημοσκοπική περιρρέουσα ατμόσφαιρα των ημερών. Αυτό που συμβαίνει απέχει παρασάγγας απ’ αυτό που φαίνεται: οι εκλογές δεν επιβάλλονται από το κόμματα της αντιπολίτευσης, ούτε καν της αξιωματικής, πόσο μάλλον της απισχνασμένης, μετά την αυτοδιάλυση του ΣΥΡΙΖΑ (του κόμματος της εκλεγμένης αξιωματικής αντιπολίτευσης), σημερινής αξιωματικής αντιπολίτευσης του ΠΑΣΟΚ. Η οποία ούτε καν τις ζητάει (σ. σ: τις εκλογές), καταλαβαίνετε, φαντάζομαι, γιατί. 

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι πολίτες, απηυδισμένοι από την απύθμενη κυβερνητική διαφθορά και την χρονίζουσα αντιπολιτευτική ανεπάρκεια, αναζητούν εκλογικές χίμαιρες σε «εναλλακτικές λύσεις διακυβέρνησης», σε νέα «άφθαρτα», ακόμα και αδόκιμα, κομματικά σχήματα. Και να οι δημοσκοπήσεις, και να τα ρεπορτάζ και τα άρθρα και οι αναλύσεις, να ενθαρρύνουν ή να αποθαρρύνουν τις λαϊκές εκλογικές χίμαιρες: να καταγράφουν, να ιστορούν και να φωτογραφίζουν τις ημερήσιες διακυμάνσεις των επιλογών του εκλογικού σώματος, τις κυμαινόμενες  προθέσεις των αναποφάσιστων και τις «διαρροές» των κομμάτων προς τους δύο πιθανούς νέους σχηματισμούς, αυτόν της Μαρίας Καρυστιανού, κι εκείνον του Αλέξη Τσίπρα.

Στην πραγματικότητα, με βάση τις πληροφορίες και τις ενδείξεις του παρόντος, κάθε άλλο παρά… «πάμε εκλογές». Κόντρα στις εσωκομματικές πιεστικές ίντριγκες για μια συναινετική προεκλογική απόσυρση του πρωθυπουργού από την προεδρία της ΝΔ (την αντικατάστασή του από τον Νίκο Δένδια και την κάθοδο του κυβερνώντος κόμματος στις επόμενες εκλογές υπό την προεδρία του «δημοφιλούς» υπουργού Εθνικής Άμυνας με στόχο την ανάκτηση της χαμένης αυτοδυναμίας), ο κ. Μητσοτάκης «είναι αποφασισμένος να   ηγηθεί ο ίδιος της επερχόμενης εκλογικής μάχης και να διεκδικήσει την αυτοδυναμία», σύμφωνα με τους στενούς επιτελείς του: «Δεσμευόμενος ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027, έχει εξασφαλίσει τη συναίνεση του Καραμανλή ως προς αυτό», λένε… Και λένε πως «μόνο ο Σαμαράς εξακολουθεί, με γνώμονα την εμπάθεια πάντα, να τον κοντράρει»…

«Κυρίως τον κοντράρει η Μαρία Καρυστιανού και, δευτερευόντως, ο Αλέξης Τσίπρας», απαντούν οι δημοσκοπήσεις… διαψεύδοντας τους στενούς επιτελείς του πρωθυπουργού: «Στο ερώτημα ποιο πολιτικό σχήμα μπορεί να αποτελέσει τον κύριο αντίπαλο της Ν.Δ. ‘με πιθανότητες να κερδίσει τις εκλογές’, το κόμμα Καρυστιανού συγκεντρώνει το 30,6%, την ώρα που το κόμμα Τσίπρα συγκεντρώνει 19,1% και το ΠΑΣΟΚ 17,8%», μας πληροφορεί η πρόσφατη δημοσκόπηση της MRB.

Ακολούθως, μας πληροφορεί ότι «το κόμμα Καρυστιανού φέρεται να αφομοιώνει το 46% των σημερινών ψηφοφόρων της Πλεύσης Ελευθερίας, το 37,2% της Ελληνικής Λύσης, το 32,6% του ΚΚΕ, το 15,9% του ΠΑΣΟΚ, το 12,1% της Ν.Δ και το 3,2% του ΣΥΡΙΖΑ». Και ότι το κόμμα Τσίπρα, απ’ την άλλη,  «φέρεται να αφομοιώνει όλο τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ, το 21% του ΚΚΕ, το 17,9%, της Πλεύσης Ελευθερίας, το 17,4% της Ν.Δ., το 16,7 του ΠΑΣΟΚ και το 8,6% της Ελληνικής Λύσης». Η ίδια δημοσκόπηση μας πληροφορεί ότι «ο ένας στους τρεις αναποφάσιστους (ποσοστό 33,3%) επιλέγει το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού», ενώ «το 14,4% επιλέγει το κόμμα του Αλ. Τσίπρα και το 9,3% το ΠΑΣΟΚ»!..

Αυτά από την MRB και, μέσες – άκρες, τα ίδια από τις δεκάδες δημοσκοπήσεις του τελευταίου διμήνου που, επί της ουσίας, ερευνούν μια εικονική, μια φανταστική, στην καλύτερη μια υποθετική πραγματικότητα, αφού στην παρούσα πολιτική κατάσταση τα δυό ερευνώμενα σχήματα – το «κόμμα Καρυστιανού» και το «κόμμα Τσίπρα» – είναι ανύπαρκτα: δυό θολές κυβερνητικές υποσχέσεις,  μοχλευμένες κατά το δοκούν (με βάση τα κομματικά συμφέροντα που υπηρετούν, εννοώ) από τα ΜΜΕ που τις… «ερευνούν», τις «αναλύουν» και τις πλασάρουν, με το αζημίωτο βέβαια) στην θολωμένη κοινή γνώμη…

«Τους απηυδισμένους από την απύθμενη κυβερνητική διαφθορά και την χρονίζουσα αντιπολιτευτική ανεπάρκεια πολίτες», που λέγαμε, τα εκατομμύρια των Ελλήνων «που  αναζητούν εκλογικές χίμαιρες σε εναλλακτικές λύσεις διακυβέρνησης, σε νέα άφθαρτα, ακόμα και αδόκιμα, κομματικά σχήματα. Και να οι δημοσκοπήσεις, και να τα ρεπορτάζ και τα άρθρα και οι αναλύσεις, να ενθαρρύνουν ή να αποθαρρύνουν, να στηλιτεύουν ή να… αποθεώνουν τη μεγάλη χίμαιρα των «εναλλακτικών κυβερνήσεων» Καρυστιανού και Τσίπρα, που δεν είναι παρά μια εικονική, μια φανταστική, στην καλύτερη μια υποθετική πραγματικότητα.