Οι αγρότες ξενυχτούσαν στη Βουλή κι εκείνος… τρωγόπινε με τον Ερντογάν

Δραπέτης από το κυβερνητικό χάος στο οποίο έχει βυθίσει τη χώρα, ο κ. Μητσοτάκης υποδύεται τον… διπλωμάτη πρωθυπουργό 

 

Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής

Το μεσημέρι της  Τετάρτης, οι εφημερίδες έγραφαν ότι ο Ερντογάν περίμενε τον Μητσοτάκη στην Άγκυρα, δηλώνοντας ότι ανυπομονεί να τον συναντήσει προκειμένου να συμβάλλουν από κοινού «στην ειρήνη στην περιοχή». «Μη μασάς, είναι fake news», μου είπε χάσκοντας ο περιπτεράς της πλατείας Βαρνάβα. «Και την περασμένη βδομάδα οι εφημερίδες έγραφαν ότι ο Μητσοτάκης έδωσε ρεσιτάλ διπλωματίας στο Νταβός, αλλά ο Κούλης δεν ήταν στο Νταβός. Στα Καλάβρυτα για σκι ήταν...», ολοκλήρωσε βαριεστημένος το… σχόλιό του.

Αλήθεια είναι. Αλλά όχι όλες οι εφημερίδες. Προσωπικά, μόνο την  «Απογευματινή» είδα να κρέμεται στα μανταλάκια, με τίτλο «Ρεσιτάλ διπλωματίας Μητσοτάκη στο Νταβός», τη μέρα που ο πρωθυπουργός μας έκανε… σλάλομ στο χιονοδρομικό των Καλαβρύτων… «Μα υπάρχει ακόμα η Απογευματινή;», θα με ρωτήσετε. Να σας πω την αλήθεια, δεν ξέρω. Και δεν ξέρω ακόμα αν εξακολουθούν να κυκλοφορούν εφημερίδες, ούτε καν αν… κυκλοφορούν κανονικοί δημοσιογράφοι. Το μόνο που ξέρω (στα social media το διάβασα) είναι ότι ο Μητσοτάκης δεν πήγε στο Νταβός. Και ίσως γι’ αυτό – λόγω της… απουσίας Μητσοτάκη, εννοώ – στο Νταβός έγινε δουλίτσα…

Χάρις στην φωτισμένη παρέμβαση του Καναδού πρωθυπουργού Μαρκ Κάρνεϊ κυρίως, την οποία ο πολύς Stewart Patrick του «Carnegie Endowment for International Peace» συνέκρινε με την ομιλία του Τσώρτσιλ για το «Σιδηρούν Παραπέτασμα», γράφοντας ότι, όπως κι εκείνη του Τσώρτσιλ το 1946 (σ. σ: που σήμανε την αρχή του Ψυχρού Πολέμου), έτσι κι αυτή του Κάρνεϊ σήμερα «σήμανε το τέλος στις ψευδαισθήσεις και σηματοδότησε την αρχή μιας νέας εποχής στην παγκόσμια πολιτική ιστορία»…

Πράγματι, η παγκόσμια τάξη που κάποτε γνωρίζαμε είναι πλέον νεκρή και η κυβέρνηση Τραμπ είναι ταυτόχρονα ο δολοφόνος και ο νεκροθάφτης της, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν γίνει ένας αρπακτικός ηγεμόνας. Δεν επενδύουν πλέον στην παγκόσμια τάξη, αλλά είναι αποφασισμένες να την ανατρέψουν, εκμεταλλευόμενες την καταναγκαστική δύναμη προς όφελός τους και προς ζημία των άλλων.

Και πράγματι, για τις μεμονωμένες μεσαίες δυνάμεις – μια κατηγορία που θα μπορούσε να περιλαμβάνει την Ε.Ε., τον Καναδά και τα περισσότερα μέλη της G20 εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα – η ιμπεριαλιστική στροφή της Αμερικής δημιουργεί ένα δίλημμα, αλλά και μια ευκαιρία. Η μόνη ρεαλιστική στρατηγική επιλογή τους, όπως προτείνει ο Κάρνεϊ, «είναι να συνεργαστούν για την υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου, τη διαφύλαξη της εθνικής κυριαρχίας και την πρωτοπορία της διεθνούς συνεργασίας. Και αυτό πρέπει να το κάνουν αυτό όχι μόνο σε μεγάλους διεθνείς οργανισμούς, όπως τα Ηνωμένα Έθνη, αλλά και σε ευέλικτους, ad hoc συνασπισμούς, ομάδες «μεταβλητής γεωμετρίας» που έχουν σχεδιαστεί για συγκεκριμένους σκοπούς»…

Καταλάβατε; Φαντάζομαι ναι, μα ο Μητσοτάκης δεν κατάλαβε γρι. Εξακολουθεί να παραπαίει στους ρυθμούς του βιολιού που βαράει ο Τράμπ απ’ τη μια, κι απ’ την άλλη δραπετεύει από το κυβερνητικό χάος στο οποίο έχει βυθίσει τη χώρα του, υποδυόμενος τον απασχολημένο με δυσεπίλυτα ζητήματα διπλωματίας ταξιδιώτη πρωθυπουργό. Ένα ταξιδάκι διπλωματικής αναψυχής στην Άγκυρα, περπάτημα στα… ήρεμα νερά του γαλάζιου χαλιού made… NAVTEX που τού ‘στρωσε ο Ερντογάν.

Κι ύστερα, βούρ στο Λευκό Παλάτι του σουλτάνου για το μεγάλο φαγοπότι: αγκινάρες με σάλτσα κάρι, τσι κιοφτέ, τουλουμίσιο τυρί, μελιτζάνες μπαϊλντί, λαχανοντολμάδες με κάστανα, πιρούχι με βούτυρο, μοσχαρίσια στηθοπλευρά συνοδευόμενη από πιλάφι με σαφράν, αμύγδαλα και σπαράγγια στη σχάρα, Urfa κεμπάπ και αρνίσια παϊδάκια, παρφέ με πικραμύγδαλα και ανανά, συνοδευόμενο από φρούτα εποχής, στο μακρύ τραπέζι που έστρωσε ο Τούρκος στον «δικό» μας και στους υπουργούς και υφυπουργούς του, καθώς και στους συμβούλους τους και στα λοιπά μέλη της αποστολής που τον συνόδευαν.

«Ένα στημένο, απ’ τον Τούρκο ηγέτη, επικοινωνιακό σόου, στο οποίο η Αθήνα, δυστυχώς, δέχθηκε τον ρόλο του κομπάρσου προκειμένου να ξεπλύνει στα μάτια της Δύσης τον Ερντογάν», έγραψαν οι… κακές γλώσσες του διπλωματικού ρεπορτάζ. Το δέχομαι, αν στη θέση της συλλαβής «η Αθήνα» μπει η συλλαβή «ο Μητσοτάκης», κι αν στη θέση της φράσης «στα μάτια τη Δύσης» μπεί η φράση «στα μάτια του Τραμπ». Είπαμε, ο Μητσοτάκης δεν πήρε χαμπάρι απ’ την ιστορική παρέμβαση Κάρεϊ στο Νταβός: εξακολουθεί να παραπαίει στους ρυθμούς του βιολιού που βαράει ο Τράμπ απ’ τη μια, κι απ’ την άλλη δραπετεύει από το κυβερνητικό χάος στο οποίο έχει βυθίσει τη χώρα του, υποδυόμενος τον απασχολημένο με δυσεπίλυτα ζητήματα διπλωματίας ταξιδιώτη πρωθυπουργό… 

Έτσι νομίζει, δηλαδή. Στην πραγματικότητα, αποδεικνύεται καθημερινά ότι στην πατρίδα μας «Το χάος είναι ο Μητσοτάκης». Κάτι που επιβεβαιώθηκε και χθες το βράδι, από την μυθική κάθοδο των αγροτικών τρακτέρ στην Αθήνα και την άλωση της Ομόνοιας, της Πλατείας Συντάγματος, και της Βουλής από τους χιλιάδες εξεγερμένους, κατά της κυβέρνησης της ΝΔ, αγροτοκτηνοτρόφους.